یک : دیشب اولین و شاید آخرین برف پائیزی در تهران بارید ، اونقدر بارید که صبح که از خونه اومدم بیرون فقط زمینها خیس شده بود و شاخه درختها هم سفید.

دو : امروز روز عرفه ست ، روز نیایش. البته در عربستان دیروز روز عرفه بود برخلاف سالهای پیش که حداقل در این یک مورد با هم اشتراک داشتیم و مراسم به طور زنده از مکه پخش میشد امسال ما دعای عرفه می خونیم و اونها قربانی می کنند.انگار که این مسئله استهلال فقط در ایران مطرح نیست و دامن سعودی ها رو هم گرفته،به خاطر اینکه روز اول ذیحجه ناگهان دولت عربستان اعلام کرد: " اشتباه کردیم دیروز اول ذیحجه بود!"حال باز خوبه به اشتباهشون اعتراف میکنن یادم میاد دو سال پیش تو قم بین علما اختلاف افتاده بود و نصف قم روزه بودن و نصف دیگه داشتن نماز عید فطر می خوندن.

طبیعتا فردا هم عید قربان است و از بد روزگار مقارن شده با جمعه که یک تعطیلی شیرین از دستمون بره.

همین الان یه پیام  کوتاه برام رسید :مهدی کروبی،که تو اون خودشو دبیر کل حزب اعتماد ملی معرفی کرده ، عید قربان رو به من تبریک گفته. تنها نتیجه ای که میتونم بگیرم اینه که با نزدیک شدن به انتخابات سیاسیون مبادی الاداب تر میشن تا اونجا که شیخ مهدی کروبی هم واسه ما پیام تبریک می فرسته!

سه : مناسبت بعدی بر خلاف دوتای قبلی مذهبی نیست که ایرانیست. دیشب محمد صالح اعلا تو برنامه قشنگش : دو قدم مانده تا صبح" شب یلدا رو شب تولد خورشید معرفی کرد ،تعبیر زیبایی که تا حالا نشنیده بودم.

از اول هفته موج پیامک های یلدایی شروع شده، حسن این کار اینه که دیگه تو ترافیک ناشی از اس ام اس های شب یلدا گیر نمی کنید و پیام های تبریکتون دیگه تو آسمون گم و گور نمیشه. این جور پیام های مناسبتی به خلاقیت مردم هم کمک میکنند : هر کسی برای اینکه موثر تر و پر رنگ تر خودشو جلوه کنه سعی میکنه از کلمات زیبا تر و ادبی تری استفاده کنه و چه شعر ها یی  که بواسطه همین اس ام اس بازی ها خلق نمیشن یا حتی نقاشی های هنرمندانه ای هم با کاراکترهای ضمخت موبایل ترسیم میشن.

چهار:  همه مناسبتهای بالا رو به شما تبریک و تهییت میگم.