موقعی که اولین بار آدرس این وبلاگ رو به چند تا از دوستام دادم(همون اوایل) و اونها هم اومدن دیدن با تعجب ازم پرسیدن چرا سیاسی ننوشتی؟ منم به یکیشون گفتم: دوست دارم مطالبم امیدوار کننده باشه!
به نظر من افراد واجد شرایط رای دادن در ایران رو می توان در سه دسته کلی تعریف کرد:
دستــــه اول کسانی هستند که شناسنامه هاشون دیگه جایی برای مهر زدن نداره بس که در انتخابات شرکت کردن. ایشان رای دادن رو نتنها یک رفتار مدنی که وظیفه شرعی یا تکلیف دینی نیز میدانند و معمولا در راهپیمایی ها و نماز جمعه هم حضور پررنگی دارند، در حقیقت همون مردم همیشه در صحنه هستند.
دستــــه دوم افرادی که حضور در انتخابات رو یک ابزار میپندارند ولو ابزاری بسیار بسیار ضعیف، اگر مطلقا به هدف خود نایل نشوند به یک نتیجه نسبی هم رضایت میدهند،خیلی مواقع برای دور شدن از یک شرایط خطرناک و نزدیک شدن به شرایط بد میرن پای صندوق، به نابرابری اعمال فشار و همه کاستی ها هم کاملا واقفند ولی باز هم شرکت میکنند،شاید مهمترین انگیزشون از شرکت در رای گیری فرستادن یک سیگنال منفی به جریان حاکم باشه!
اما دستــــه سوم ! اینا همونایی هستند که در انتخابات شرکت نمی کنند عده کثیری بخاطر نداشتن حس و حال با چند تا عبارت تکراری که این آخوندا همشون انگلیسی هستن و اصلا همه کاره رفسنجانیه و اینا همشون دزدن و ... از خونه بیرون نمیان و عده ای دیگر تحت تاثیر اپوزوسیون تلویزیونهای لس آنجلسی طی یک نافرمانی مدنی تحریم میکنند (تاکتیکی که سالهاست ناکارامدیش ثابت شده و این جماعت همچنان بهش امیدوارند!)
خوب جالب اینجاست که این گروه سوم در عین خنثی بودن و حجم عظیم میلیونی شون دقیقا تعیین کننده سرنوشت خیلی از انتخاباتها هستند!
دوم خرداد که یادتون نرفته؟گروه اول به ناطق رای دادن و تمام، ری شهری و زواره ای هم که فقط تونستند رای فامیلا و هم ولایتیهاشون رو جمع کنند، و گروه دوم با کمک گروه سوم به خاتمی رای دادن.در حالی که گروه دوم رای دهنده ها به تنهایی حرفی برای گفتن نداشتند و از ائتلاف با گروه سوم بود که مملکت هشت سال طعم تعادل و توسعه رو چشید (البته خیلی ها اون سالها چون حال و روز امروزمون رو پیش بینی نمی کردند فقط میگفتند، مگه خاتمی چی کار کرد؟)
و یک نمونه تلخ از تعیین سرنوشت ملت توسط همین دسته سوم رای دهنده ها، حاضر نشدن اونها در انتخابات دور دوم شورای شهر تهران بود،اونجا که با مشارکت بیست درصدی مردم ائتلاف موسوم به آبادگران پیروز و شناخته شد، و اونجا بود که همین آبادگران (که هنوز معلوم نیست از کجا اومدن و چه جوری یکدفعه هم ناپدید شدن) از یک استاد دانشگاه ناشناخته یک رئیس جمهور منحصر به فرد ساخت.
فراموش نکنیم در انتخابات ریاست جمهوری پیشین 19 میلیون نفر در غالب همین گروه سوم پای صندوق نرفتند در حالی که با یک انتخاب عاقلانه توسط هم میهنان گوشه گیر از فضای سیاسی کشور ( که قطعا به احمدی نژاد رای نمیدادند) همه ما از نظر سیاسی ، فرهنگی و خصوصا اقتصادی شرایطی متفاوت رو تجربه میکردیم.
حال شما خودتون رو در چار چوب کدام دسته بندی میبینید؟ اگر در گروه سوم هستید از نتیجه عملکرد خود راضایت دارید؟ فکر نمیکنید باید به صف گروه دوم رای دهندها برگردید؟
اگر خود را در خارج از گروههای سه گانه می بینید پس گروه چهارم یا .... را لطفا تعریف کنید.
روز جمعه هشتمین انتخابات پارلمانی جمهوری اسلامی تحت نام شواری اسلامی برگزار خواهد شد، فاصله یک هفته ای انتخابات با تعطیلات نوروز که بالطبع ازدحام و مشغله روزهای پایانی سال را همراه دارد،از سوی دیگر محدودیت تبلیغات که مصوب مجلس فعلیست و امکان معرفی کاندیدا های جدید را سلب میکند و متاسفانه رد صلاحیت های گسترده این شائبه را به ذهن متبادر میسازد که اراده ای قدرتمند برای سرکار ماندن همین نماینده های مطیع و مطمئن به جریان افتاده است.
تا بدانجا که محمد خاتمی که همه به خویشتن داری در کلام می شناسیم اش این گونه گفت در بین یارانش : باید بازی آنها را به هم بزنیم
چهار روز بعد... بالاخره بعد از فشارهای زیاد اصلاح طلبان (البته با اندک اهرم های باقیمانده اعمال فشار) وزارت کشور فهرست شمارش اولیه در حوزه تهران را اعلام کرد:
30 تای اول کلهم اصولگرای اصولگرای اصولگرا !!! و دقیقا از نفر سی و یکم مجید انصاری و جلودار زاده و جهانگیری و ....که فعلا 14 تا اصلاح طلب خوش اقبال شامل کرم و عطوفت وزارت کشوری که وزیرش با شادمانی از پیروزی اصولگرایان خبر داد ،شدند. ضمنا این عزیزانی تازه به دور دوم راه یافتند.
گزارش گوینده رادیو پیام که تموم شد بی اختیار زدم زیر خنده - تازگیا در شرایط عصبی بدجوری میزنم زیرخنده که جای برسی بیشتری داره – اولش خنده ام به ناشیگری ستاد انتخابات بود در نوع چیدن نفرات و اینکه اولین اصلاح طلب دقیقا از ردیف 31 شروع شده بود ولی بعدا که بیشتر اندیشیدم در عالم درون با خودم گفتم اینا و ناشیگری؟؟
این نوع فهرست دادن پیام عمیقی داره میده به اونایی که میگفتن همراه شو عزیز : زورمون زیاده ، حرفی بود داداش !؟؟؟
خوشحالم که با رای دادنم یک بار دیگر مقاومت کردم ،مقاومتی که به پیروزی منجر نمیشه ،مقاومت در یک جدال نابرابر به آدم احساس خوبی میده،احساس همون نوجوان فلسطینی که به سمت تانک قلوه سنگ پرتاب میکنه
