پنجره چوبی

خبر کشف پیکرهای 175 شهید عملیات کربلای 4 که بعدا به شهدای غواص معروف شدند آنچنان انعکاسی داشت و آنقدر تاثر برانگیز بود که همه ما درگیر آن شدیم. انگار یک خط قرمزی از جنس احترام و شرم ترسیم شد که هر کسی با هر عقیده ای برای مدتها سوگوار بود و دیگر از آن دو دستگی ها و چند دستگی های روشنفکری و متفاوت بیاندیش و قضیه را از بنیاد زیر سوال ببر و....خبری نبود.

اما این بین یک سوالی در ذهن من شکل گرفته بود که امیدوار بودم پاسخش آن جوابی که فکر می کردم نباشد! اینکه اگر این 175 نفر غواص نبودند، یا با آن وضعیت دل خراش زنده به گور نشده بودند نیز همچنان مردم آنطور برایشان به خیابان می آمدند و شبکه های اجتماعی را اشباع می کردند؟ یعنی مردم بدنبال هیرو (قهرمان) نبودند؟ خانواده بقیه شهدا که در همه این سالها گاها در هیئت سه هزار پیکر هم تشییع می شدند در آن روزها چه حسی داشتند؟ مگر شهدای قبلی راحت تر جان خود را فدا کردند؟

سوال ذهنی من همچنان بدون پاسخ بود تا اینکه دیروز در خبرهای رادیو تیتری شنیدم که انگار در کل ایران فقط به گوش من خورده تا حالا و هیچ کس به آن اعتنا نکرده هنوز. خبری که جوابی است به سوالات بالا.

دیروز 76 شهید تازه تفحص شده از مرز شلمچه وارد کشور شدند، شهدایی که دیگر غواص نبودند. الان که دنبال منبع خبر بودم ابتدا به سایت بنیاد شهید رفتم و ناباورانه هیچ اثری از خبر در اصلی ترین متولی شهدای کشور پیدا نکردم! تلگرام و فیسبوک و اینستاگرام هم دوباره سرگرم عکس کلیپ و تکست های حکیمانه هستند. بقیه هم دارند به اثرات پسا تحریم بر بازار فکر می کنند.