تابستان است و آفتاب.

اگر چه راه رفتن زیر آفتاب این روزهای تهران که چند ساله شرجی هم شده کابوس وحشتناکی شده است که هر روز محقق می شود، اما این آفتاب همزمان فرصتی است برای تولید کلی خوراکی های خوشمزه که بعضی ها تمام سال منتظر دقیقا چنین آفتاب سوزانی هستند.

لواشک: این ورقه های ترش فقط زیر آفتاب تیر و مرداد عمل می آیند. نمی دانم چرا جنس مونث اینقدر لواشک دوست دارد؟ البته لواشک بلوبری اگر باشد من هم دوست دارم و فقط یکبار از فرنگ بدستم رسید.

خیارشور: خیار شور حتما باید با خیار رسمی انداخته شود که آن هم فقط در همین تیر و مرداد پیدا می شود. باقی سال خیار های گلخانه ای آب مزه گیر می آید.

مربای لیموترش: این مربا با دمای طبیعی آفتاب پخته می شود، لیموی مینابی را اسلایس کنید و همان قدر شکر لایه به لایه اضافه کنید. دلتان خواست چوب دارچین و هل هم مخلوط کنید. دو ماه زیر آفتاب بماند. من هنوز نخوردم ولی دو هفته پیش گذاشتم زیر آفتاب. نقل است آنقدر خوشمزه است که نگو...

موارد برای آب انداختن دهن دوستان فراوان است ، اگر در ذهن دارید شما هم اضافه کنید به کامنتها

پ.ن: یک مورد دیگر که حسابی یادم رفته بود خانواده ی فلفل ها هستند که الان وقت خشک کردن و گردنبند درست کردن با فلفل های سبز است که در آفتاب قرمز شوند و سپس آسیاب کرد و بدست آوردن یک فلفل آتشین که بعداً می شود سس های تند واقعی هم از آنها تولید کرد، ممکن است بگویید فلفل قرمز که همه عطاری ها دارند اما باید خدمتتان بگویم که واقعا اینها فرق می کنند وقتی خودتان درست کردید تفاوت را متوجه می شوید...


 

از همه اینها گذشته تابستان بیشتر از همه من را یاد اون آهنگ فریدون فروغی می اندازد که می گوید

تن تو ظهر تابستون رو به یادم میاره...